
မ်ိဳးေစာင့္ ဥပေဒေၾကာင့္ပါဗ်ာ့့
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
တေန႔ ေသာအခါ သစ္ခုတ္သမား တစ္ေယာက္သည္ ျမစ္ကမ္းနေဘးရွိ
သစ္ပင္ကိုခုတ္ရင္း အရွိန္လြန္ကာ ပုဆိန္ ေရထဲသို႔ ျပဳတ္က်သြားေလသည္။
ပုဆိန္ျပန္ရွာမရတဲ့အဆံုး.. သစ္ခုတ္သမားလည္း ၀မ္းနည္းစြာ ငိုေၾကြးေလ၏...
ထိုအခါ ျမစ္ေစာင့္နတ္ ရုတ္တရက္ေပၚလာျပီး..
ျမစ္ေစာင့္နတ္ - ဘာေၾကာင့္ မ်ားငိုေနရတာလဲ အသင္လူသား
သစ္ခုတ္သမား - ကၽြန္ေတာ့္ ပုဆိန္ ေရထဲျပဳတ္က်သြားလို႔ပါ..
ထိုပုဆိန္နဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ေမြးရတာပါ အရွင္..
အသစ္လည္းမ၀ယ္ႏိုင္ပါဘူး... ဟု
အမွန္အတိုင္းေျဖလိုက္ေတာ့
ျမစ္ေစာင့္နတ္လည္း ........
ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ျပီး .. ခဏအၾကာ ေရႊပုဆိန္ နဲ႔ ျပန္ေရာက္လာကာ-
ျမစ္ေစာင့္နတ္ - ဒါသင့္ပုဆိန္လား
သစ္ခုတ္သမား - မဟုတ္ပါဘူး
ထိုအခါ ျမစ္ေစာင့္နတ္ လည္းေငြပုဆိန္ကိုျပျပီး
ျမစ္ေစာင့္နတ္ - ဒါေရာသင့္ပုဆိန္လား
သစ္ခုတ္သမား - မဟုတ္ပါဘူး
ထိုအခါ ျမစ္ေစာင့္နတ္လည္း သံပုဆိန္ကို ျပျပီး
ျမစ္ေစာင့္နတ္ - ဒါေရာ သင့္ပုဆိန္လား
သစ္ခုတ္သမား - ဟုတ္ပါတယ္ ..ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး ပုဆိန္ပါ ဟုေျဖလိုက္ေသာ္
ျမစ္ေစာင့္နတ္လည္း ေက်နပ္ျပီး သစ္ခုတ္သမား၏ ရိုးသားမႈကို အသိအမွတ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ပုဆိန္သံုးလက္စလံုးကို သစ္ခုတ္သမားအားေပးလိုက္ေလသတည္း။
ကာလအတန္ၾကာေသာ္ ထိုသစ္ခုတ္သမားတို႔ လင္မယားသည္ ျမစ္ကမ္းနေဘး တြင္လမ္းေလွ်က္ေနစဥ္ သူ၏ဇနီးမွာ ေျခေခ်ာ္ျပီး ေရထဲသို႔ျပဳတ္က်သြားေလသည္... ျပန္ရွာမရတဲ့အဆံုး.. သစ္ခုတ္သမားလဲ ၀မ္းနည္းစြာ ငိုေၾကြးေလ၏...
ထိုအခါ ျမစ္ေစာင့္နတ္ ရုတ္တရက္ေပၚလာျပီး..
ျမစ္ေစာင့္နတ္ - ဘာေၾကာင့္ မ်ားငိုေနရတာလဲ အသင္လူသား သစ္ခုတ္သမား - ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမေရထဲျပဳတ္က်သြားလုိ႔ပါ အရွင္ ဟုအမွန္အတိုင္းေျဖလိုက္ေတာ့ ျမစ္ေစာင့္နတ္ဟာ-ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ျပီး .. ခဏအၾကာ "သင္ဇာ၀င့္ေက်ာ္" နဲ႔ ျပန္ေရာက္လာျပီး....
ျမစ္ေစာင့္နတ္ - ဒါသင့္ မိန္းမလား ဟုေမးေသာ္
သစ္ခုတ္သမား - ဟုတ္ပါသည္ အရွင္နတ္မင္းၾကီး
ထိုအခါျမစ္ေစာင့္နတ္လဲ ေဒါသထြက္ျပီး ..
"သင္ လိမ္ေပသည္ မမွန္စကားကိုဆိုေလသည္" ဟုေျပာေသာ္ သစ္ခုတ္သမားက
" ခြင့္လြတ္ပါ.. အရွင္ နတ္မင္းၾကီး ... ကၽြန္ေတာ္လိမ္ခ်င္လို႔ လိမ္ရျခင္းမဟုတ္ပါ...အကယ္၍ "သင္ဇာ၀င့္ေက်ာ္" ကို ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမ မဟုတ္ပါဘူး ေျဖလိုက္ေသာ္ .. နတ္မင္းၾကီး လည္း "မိုးေဟကို" ကိုျပေပလိမ့္မည္... အကယ္၍ "မိုေဟကို" ကို ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမ မဟုတ္ပါဘူး ေျဖလိုက္ေသာ္ .. နတ္မင္းၾကီး လည္း ကၽြန္ေတာ္ မိန္းမ ကိုျပေပလိမ့္မည္... ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးက အမွန္အတိုင္း ဟုတ္ပါသည္ ဟုေျဖေသာ္ အရွင္ နတ္မင္းၾကီး က ကၽြန္ေတာ့္ကို မိန္းမသံုးေယာက္စလံုးေပးေပလိမ့္မည္။
အရွင္ နတ္မင္းၾကီး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ျမန္မာနုိင္ငံသားျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာနုိင္ငံတြင္ မိန္းမတစ္ေယာက္ထက္ပုိယူလ်င္ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒျဖင့္ အေရးယူခံရပါတယ္။ ထိုေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မိန္းမသံုးေယာက္ကို တျပိဳင္နက္ယူခြင့္ မရွိပါ။ ထိုေၾကာင့္ "တင္ဇာ၀င့္ေက်ာ္" ကို ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမ ပါဟု ေျဖလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။"
ထိုအခါ ျမစ္ေစာင့္နတ္လည္း ေႀကာက္လန့္ျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလသည္။ အဘယ့္ေႀကာင့္ဆုိေသာ္ ျမစ္ေစာင့္နတ္တြင္ ႀကင္ယာေတာ္တစ္ပါးထက္ ပုိရွိေနေသာေႀကာင့္ျဖစ္ပါသည္
( Credit to : Original Writer &
Original Cartoonist )
Copy From : Nyi Nyi
Monday, November 30, 2015
မ်ိဳးေစာင့္ ဥပေဒေၾကာင့္ပါဗ်ာ့
ကြန္ပ်ဴတာ ကီးဘုတ္သေကၤတာမ်ား
Alt + 0153..... ™... trademark symbol
Alt + 0169.... ©.... copyright symbol
Alt + 0174..... ®....registered trademark symbol
Alt + 0176 ...°......degre e symbol
Alt + 0177 ...±....plus-or -minus sign
Alt + 0182 ...¶.....paragr aph mark
Alt + 0190 ...¾....fractio n, three-fourths
Alt + 0215 ....×.....multi plication sign
Alt + 0162...¢....the cent sign
Alt + 0161.....¡..... .upside down exclamation point
Alt + 0191.....¿..... upside down question mark
Alt + 1.......☺....sm iley face
Alt + 2 ......☻.....bla ck smiley face
Alt + 15.....☼.....su n
Alt + 12......♀.....f emale sign
Alt + 11.....♂......m ale sign
Alt + 6.......♠.....s pade
Alt + 5.......♣...... Club
Alt + 3.......♥...... Heart
Alt + 4.......♦...... Diamond
Alt + 13......♪.....e ighth note
Alt + 14......♫...... beamed eighth note
Alt + 8721.... ∑.... N-ary summation (auto sum)
Alt + 251.....√.....s quare root check mark
Alt + 8236.....∞..... infinity
Alt + 24.......↑..... up arrow
Alt + 25......↓...... down arrow
Alt + 26.....→.....ri ght arrow
Alt + 27......←.....l eft arrow
Alt + 18.....↕......u p/down arrow
Alt + 29......↔...lef t right arrow
နန္းမေတာ္ မယ္ႏု အုတ္ေက်ာင္း (မဟာေအာင္ေျမဘုံစံေက်ာင္းေတာ္ႀကီး)
နန္းမေတာ္ မယ္ႏု အုတ္ေက်ာင္း (မဟာေအာင္ေျမဘုံစံေက်ာင္းေတာ္ႀကီး)
……………………………………………
နန္းမေတာ္ မယ္ႏု အုတ္ေက်ာင္းကို ၁၈၂၂ ခုနွစ္တြင္ ဘႀကီးေတာ္မင္းတရားႀကီး၏ မိဖုရားေခါင္ႀကီးျဖစ္ေသာ မယ္ႏုက ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ ဦးပို အား တင္လွဴပူေဇာ္ခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ ဦးပုိ ပ်ံလြန္ေတာ္မူေသာအခါ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ အား ထပ္မံလွဴဒါန္းခဲ့သည္။
၁၈၃၈ ခုႏွစ္တြင္ ျပင္းထန္ေသာ ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရေသာ္လည္း နန္းမေတာ္ မယ္ႏု၏ သမီးျဖစ္ေသာ မင္းတုန္းမင္းႀကီး၏ မိဖုရားလည္းျဖစ္ေသာ ဆင္ျဖဴမရွင္ မိဖုရားက ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခဲ့ပါသည္။
နန္းမေတာ္ မယ္နု ေဆာက္လုပ္ လွူဒါန္းခဲ့ေသာ မဟာေအာင္ေျပဘုံစံေက်ာင္းေခၚ မယ္နုအုတ္ေက်ာင္း သည္ ေဇတ၀န္ေဆာင္နွင့္ ျပသာဒ္ေဆာင္ပါ၀င္ေသာ သစ္သား ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ သ႑ာန္တူေအာင္ တည္ေဆာက္ထားၿပီး လက္ရာေျမာက္ေသာ ကုန္းေဘာင္ ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္း ပန္းရံ ပန္းပု ပန္းတေမာ့ စေသာ ျမန္မာ့ ဗိသုကာ လက္ရာမ်ားျဖင့္ ထင္ ရွားလွသည္။
အင္းဝ သမိုင္း
………………………………
အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ေအဒီ 1364 မွ 1840 အထိ နွစ္ေပါင္း ( ၄၀၀ ) ခန္႔
၄ ႀကိမ္တုိင္တိုင္ မင္းေနျပည္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း တစ္ခုျဖစ္သည္။
ၿဗိတိသ်ွတို႔ တိုက္ခိုက္ သိမ္းယူျခင္း မျပဳမီက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပည္ပက Ava အင္း၀ ဟုသာ ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲခဲ့ၾကသည္။
၁၃၆၄ ခုႏွစ္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတုိ႔ တုိက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ စစ္ကိုင္းေနျပည္ေတာ္ ပ်က္စီးသြားေသာအခါ သတိုးမင္းဖ်ား ( ၁၃၆၄ - ၁၃၆၈ ) က အင္း၀တြင္ မင္းေနျပည္ေတာ္ တည္ေထာင္ကာ ၿမိဳ႕ေတာ္ကုိ ရတနာပူရ ဟု သမုတ္ခဲ့သည္။
၁၅၂၇ ခုႏွစ္ ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္ ( ၁၅၀၂- ၁၅၂၇ ) ကို ရွမ္းသိုဟန္ဘြားက လုပ္ႀကံခဲ့သည္မွ စ၍ အင္း၀ကုိ ရွမ္းမင္းတုိ႔ အုပ္စိုးခဲ့ၾကသည္။
၁၅၅၅ တြင္ ဟံသာ၀တီ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္ ( ၁၅၅၁- ၈၁ ) က အင္း၀ကို တိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္ၿပီး အင္း၀တြင္ ဘုရင္ခံထား အုပ္ခ်ဳပ္ေစခဲ့ျပန္သည္။
၁၅၉၃ တြင္ အင္း၀ဘုရင္ခံ မင္းရဲေက်ာ္စြာဟံသာ၀တီ သို႔ စုန္ရာတြင္ ၿမိဳ႔အျဖစ္မွ ရပ္စဲခဲ့သည္။
၁၅၉၉ တြင္ ဟံသာ၀တီ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္၏ သားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ေညာင္ရမ္းမင္းသား ( ၁၅၉၉ - ၁၆၀၅ ) အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ကုိ ျပန္လည္တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္းကို အေရွ႕ အေနာက္ႏွင့္ ေတာင္အရပ္တုိ႔သို႔ တုိးခ်ဲ႕ခဲ့သည္။ ရတနာပူရ အမည္ကို ဖ်က္ကာ ေရႊ၀ၿမိဳ႕ႀကီးဟု သမုတ္ခဲ့ျပန္သည္။
၁၇၅၂ ခုနွစ္တြင္ မြန္တို႔က အင္း၀ကို တိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္သိမ္းပိုက္ျပန္သည္။
ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္မွ တတိယမင္းဆက္ျဖစ္ေသာ ဆင္ျဖဴရွင္ ေျမဒူးမင္း ( ၁၇၆၃- ၁၇၇၆ ) က ၁၇၆၅ တြင္ ရတနာပူရ ( အင္း၀ ) မင္းေနျပည္ေတာ္အသစ္ကုိ တတိယအႀကိမ္ တည္ခဲ့ျပန္သည္။
ဘိုးေတာ္ဘုရား ( ၁၇၈၂- ၁၈၁၉ ) နန္းတက္ၿပီး ၁၇၈၃ တြင္ အမရပူရ ေနျပည္ေတာ္သစ္ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ရာ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ ပ်က္သုဥ္းခဲ့ရျပန္သည္။
ဘုိးေတာ္ဘုရားကို ဆက္ခံသူ ဘႀကီးေတာ္ ( ၁၈၁၉-၁၈၃၇ ) က ၁၈၂၁ ခုႏွစ္တြင္ အင္း၀သို႔ မင္းေနျပ ည္ေတာ္ ျပန္လည္ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္။
သာယာ၀တီမင္း ( ၁၈၃၇- ၁၈၄၆ ) က ၁၈၄၀ ခုႏွစ္တြင္ အမရပူရ သို႔ ေနျပည္ေတာ္ ေျပာင္းေရႊ႕သည္မွ စ၍ အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ အၿပီးတိုင္ ေနျပည္ေတာ္အျဖစ္မွ ရပ္စဲခဲ့သည္။
သတိုးမင္းဖ်ား၊ ေညာင္ရမ္းမင္းသား၊ ဆင္ျဖဴရွင္ေျမဒူးမင္း၊ ဘႀကီးေတာ္ မင္းတို႔သည္ အင္း၀ကုိ ျပန္လည္တည္ ေထာင္ေသာ ရွင္ဘုရင္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္…
[အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္း တစ္ေနရာ၌ စိုက္ထူထားေသာ ကမၺည္း ေက်ာက္စာတုိင္ မွ]
၁၈၃၈ ခုႏွစ္တြင္ ျပင္းထန္ေသာ ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရေသာ္လည္း နန္းမေတာ္ မယ္ႏု၏ သမီးျဖစ္ေသာ မင္းတုန္းမင္းႀကီး၏ မိဖုရားလည္းျဖစ္ေသာ ဆင္ျဖဴမရွင္ မိဖုရားက ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခဲ့ပါသည္။
နန္းမေတာ္ မယ္နု ေဆာက္လုပ္ လွူဒါန္းခဲ့ေသာ မဟာေအာင္ေျပဘုံစံေက်ာင္းေခၚ မယ္နုအုတ္ေက်ာင္း သည္ ေဇတ၀န္ေဆာင္နွင့္ ျပသာဒ္ေဆာင္ပါ၀င္ေသာ သစ္သား ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ သ႑ာန္တူေအာင္ တည္ေဆာက္ထားၿပီး လက္ရာေျမာက္ေသာ ကုန္းေဘာင္ ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္း ပန္းရံ ပန္းပု ပန္းတေမာ့ စေသာ ျမန္မာ့ ဗိသုကာ လက္ရာမ်ားျဖင့္ ထင္ ရွားလွသည္။
အင္းဝ သမိုင္း
………………………………
အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ေအဒီ 1364 မွ 1840 အထိ နွစ္ေပါင္း ( ၄၀၀ ) ခန္႔
၄ ႀကိမ္တုိင္တိုင္ မင္းေနျပည္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း တစ္ခုျဖစ္သည္။
ၿဗိတိသ်ွတို႔ တိုက္ခိုက္ သိမ္းယူျခင္း မျပဳမီက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပည္ပက Ava အင္း၀ ဟုသာ ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲခဲ့ၾကသည္။
၁၃၆၄ ခုႏွစ္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတုိ႔ တုိက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ စစ္ကိုင္းေနျပည္ေတာ္ ပ်က္စီးသြားေသာအခါ သတိုးမင္းဖ်ား ( ၁၃၆၄ - ၁၃၆၈ ) က အင္း၀တြင္ မင္းေနျပည္ေတာ္ တည္ေထာင္ကာ ၿမိဳ႕ေတာ္ကုိ ရတနာပူရ ဟု သမုတ္ခဲ့သည္။
၁၅၂၇ ခုႏွစ္ ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္ ( ၁၅၀၂- ၁၅၂၇ ) ကို ရွမ္းသိုဟန္ဘြားက လုပ္ႀကံခဲ့သည္မွ စ၍ အင္း၀ကုိ ရွမ္းမင္းတုိ႔ အုပ္စိုးခဲ့ၾကသည္။
၁၅၅၅ တြင္ ဟံသာ၀တီ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္ ( ၁၅၅၁- ၈၁ ) က အင္း၀ကို တိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္ၿပီး အင္း၀တြင္ ဘုရင္ခံထား အုပ္ခ်ဳပ္ေစခဲ့ျပန္သည္။
၁၅၉၃ တြင္ အင္း၀ဘုရင္ခံ မင္းရဲေက်ာ္စြာဟံသာ၀တီ သို႔ စုန္ရာတြင္ ၿမိဳ႔အျဖစ္မွ ရပ္စဲခဲ့သည္။
၁၅၉၉ တြင္ ဟံသာ၀တီ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္၏ သားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ေညာင္ရမ္းမင္းသား ( ၁၅၉၉ - ၁၆၀၅ ) အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ကုိ ျပန္လည္တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္းကို အေရွ႕ အေနာက္ႏွင့္ ေတာင္အရပ္တုိ႔သို႔ တုိးခ်ဲ႕ခဲ့သည္။ ရတနာပူရ အမည္ကို ဖ်က္ကာ ေရႊ၀ၿမိဳ႕ႀကီးဟု သမုတ္ခဲ့ျပန္သည္။
၁၇၅၂ ခုနွစ္တြင္ မြန္တို႔က အင္း၀ကို တိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္သိမ္းပိုက္ျပန္သည္။
ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္မွ တတိယမင္းဆက္ျဖစ္ေသာ ဆင္ျဖဴရွင္ ေျမဒူးမင္း ( ၁၇၆၃- ၁၇၇၆ ) က ၁၇၆၅ တြင္ ရတနာပူရ ( အင္း၀ ) မင္းေနျပည္ေတာ္အသစ္ကုိ တတိယအႀကိမ္ တည္ခဲ့ျပန္သည္။
ဘိုးေတာ္ဘုရား ( ၁၇၈၂- ၁၈၁၉ ) နန္းတက္ၿပီး ၁၇၈၃ တြင္ အမရပူရ ေနျပည္ေတာ္သစ္ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ရာ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ ပ်က္သုဥ္းခဲ့ရျပန္သည္။
ဘုိးေတာ္ဘုရားကို ဆက္ခံသူ ဘႀကီးေတာ္ ( ၁၈၁၉-၁၈၃၇ ) က ၁၈၂၁ ခုႏွစ္တြင္ အင္း၀သို႔ မင္းေနျပ ည္ေတာ္ ျပန္လည္ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္။
သာယာ၀တီမင္း ( ၁၈၃၇- ၁၈၄၆ ) က ၁၈၄၀ ခုႏွစ္တြင္ အမရပူရ သို႔ ေနျပည္ေတာ္ ေျပာင္းေရႊ႕သည္မွ စ၍ အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ အၿပီးတိုင္ ေနျပည္ေတာ္အျဖစ္မွ ရပ္စဲခဲ့သည္။
သတိုးမင္းဖ်ား၊ ေညာင္ရမ္းမင္းသား၊ ဆင္ျဖဴရွင္ေျမဒူးမင္း၊ ဘႀကီးေတာ္ မင္းတို႔သည္ အင္း၀ကုိ ျပန္လည္တည္ ေထာင္ေသာ ရွင္ဘုရင္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္…
[အင္း၀ၿမိဳ႕ေဟာင္း တစ္ေနရာ၌ စိုက္ထူထားေသာ ကမၺည္း ေက်ာက္စာတုိင္ မွ]
Sunday, November 29, 2015
တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔
တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႕ည၌ ပစၥည္းခုိးရျခင္းအေၾကာင္း(က်ီးမနိုးပြဲ)
-------------
လြန္ေလျပီးေသာ ေရွးအခါက ေယာက္က်ားသားမ်ာူ ရွင္လိင္ျပန္ၾကရ၀ယ္ ေဆးမင္ေၾကာင္ထုိးသည္႕ ဓေလ့သည္ အထင္အရွားရွိခဲ႕၏။ ရွင္ဘုရင္မွ အစခ်ီကာ မင္းညီမင္းသား၊ မွဴးမတ္သူၾကြယ္၊ ကုန္သည္၊လယ္လုပ္ အစခ်ီကာ သူရင္းငွားမ်ားစေသာ လူေယာက္က်ားတုိ႕သည္ မင္ထုိးၾကေလသည္။
ယခုေခတ္ကဲ႕သုိ႕ ၾကဳံသလုိထုိးျခင္း မဟုတ္ေခ်။ ေဆးမ ွင္ထုိးသည္႕အခါ နကၡတ္ေကာင္း၊ အခါေကာင္း ေစာင္႕ဆုိင္းကာ ေမွာင္ခန္းေခၚမွင္ထုိးသည္႕ အခန္းတြင္ ကန္ေတာ႕ပြဲေပး၍ ထုိးရသည္။
ထုိသုိ႕ ထုိးခဲ႕ျပီးေသာ ေယာက္က်ားတုိ႕သည္ တန္ေဆာင္မုန္းညနကၡတ္စုံခ်ိန္တြင္ ထုိးထားသည္႕ ေၾကာင္တက္ေၾကာင္ဆင္းေဆးအေစာင္႕တုိ႕သည္ တန္ခုိးျပသည္ဟု အယူရွိေသာေၾကာင္႕အရွင္မသိေသာ ပစၥည္းကုိခုိးယူကာ ခုိးကြင္း၌ ထားျမဲျဖစ္၏။ ထုိးကြင္းဆုိသည္မွာ ခုိးရာပါပစၥည္းအား ဘယ္သူဘယ္၀ါ၏အိမ္မွ ပစၥည္းျဖစ္ေၾကာင္း ခုိးကြင္းတြင္ စာကပ္၍ ထားၾကသည္။ ထုိသုိ႕ခုိးရာတြင္ အသက္ရွိေသာအရာကုိ ခုိးယူႏုိင္စြမ္းေသာသူသည္ လူစြမ္းေကာင္းျဖစ္ေလသည္။
ေရွးအခါက ႏြားမ်ားႏွင္႕ လူအိပ္ေနေသာ ကုတင္ကုိ လူမနႈိးေအာင္ ထမ္း၍ခုိးကြင္း၌ လာထားၾကသည္။ မနက္မုိးလင္းေသာအခါ ပစၥည္းရွင္မ်ားကသကၤန္းအစုံျဖင္႕ မိမိတုိ႕ပစၥည္းကုိ လာေရြးယူၾကျပီး ကထိန္ပြဲကုိ ဆင္ႏြဲရသည္။
ပစၥည္းခုိး၍ လူမိေသာအခါတြင္ ထုိသူကုိဖမ္း၍ ခုိးကြင္းတြင္ ကတုံးတုံးကာ ျပာလူး၍ ထားၾကသည္။ ကထိန္ပြဲတြင္ ထုိခုိးသားကုိ ရြာသူၾကီးက တရားသူၾကီးလုပ္ကာ တရားဆုိင္ခန္းျဖင္႕ ဟာသလုပ္ၾကျပီး ရဟန္း၀တ္ေစျမဲျဖစ္သည္။
-------------
လြန္ေလျပီးေသာ ေရွးအခါက ေယာက္က်ားသားမ်ာူ ရွင္လိင္ျပန္ၾကရ၀ယ္ ေဆးမင္ေၾကာင္ထုိးသည္႕ ဓေလ့သည္ အထင္အရွားရွိခဲ႕၏။ ရွင္ဘုရင္မွ အစခ်ီကာ မင္းညီမင္းသား၊ မွဴးမတ္သူၾကြယ္၊ ကုန္သည္၊လယ္လုပ္ အစခ်ီကာ သူရင္းငွားမ်ားစေသာ လူေယာက္က်ားတုိ႕သည္ မင္ထုိးၾကေလသည္။
ယခုေခတ္ကဲ႕သုိ႕ ၾကဳံသလုိထုိးျခင္း မဟုတ္ေခ်။ ေဆးမ ွင္ထုိးသည္႕အခါ နကၡတ္ေကာင္း၊ အခါေကာင္း ေစာင္႕ဆုိင္းကာ ေမွာင္ခန္းေခၚမွင္ထုိးသည္႕ အခန္းတြင္ ကန္ေတာ႕ပြဲေပး၍ ထုိးရသည္။
ထုိသုိ႕ ထုိးခဲ႕ျပီးေသာ ေယာက္က်ားတုိ႕သည္ တန္ေဆာင္မုန္းညနကၡတ္စုံခ်ိန္တြင္ ထုိးထားသည္႕ ေၾကာင္တက္ေၾကာင္ဆင္းေဆးအေစာင္႕တုိ႕သည္ တန္ခုိးျပသည္ဟု အယူရွိေသာေၾကာင္႕အရွင္မသိေသာ ပစၥည္းကုိခုိးယူကာ ခုိးကြင္း၌ ထားျမဲျဖစ္၏။ ထုိးကြင္းဆုိသည္မွာ ခုိးရာပါပစၥည္းအား ဘယ္သူဘယ္၀ါ၏အိမ္မွ ပစၥည္းျဖစ္ေၾကာင္း ခုိးကြင္းတြင္ စာကပ္၍ ထားၾကသည္။ ထုိသုိ႕ခုိးရာတြင္ အသက္ရွိေသာအရာကုိ ခုိးယူႏုိင္စြမ္းေသာသူသည္ လူစြမ္းေကာင္းျဖစ္ေလသည္။
ေရွးအခါက ႏြားမ်ားႏွင္႕ လူအိပ္ေနေသာ ကုတင္ကုိ လူမနႈိးေအာင္ ထမ္း၍ခုိးကြင္း၌ လာထားၾကသည္။ မနက္မုိးလင္းေသာအခါ ပစၥည္းရွင္မ်ားကသကၤန္းအစုံျဖင္႕ မိမိတုိ႕ပစၥည္းကုိ လာေရြးယူၾကျပီး ကထိန္ပြဲကုိ ဆင္ႏြဲရသည္။
ပစၥည္းခုိး၍ လူမိေသာအခါတြင္ ထုိသူကုိဖမ္း၍ ခုိးကြင္းတြင္ ကတုံးတုံးကာ ျပာလူး၍ ထားၾကသည္။ ကထိန္ပြဲတြင္ ထုိခုိးသားကုိ ရြာသူၾကီးက တရားသူၾကီးလုပ္ကာ တရားဆုိင္ခန္းျဖင္႕ ဟာသလုပ္ၾကျပီး ရဟန္း၀တ္ေစျမဲျဖစ္သည္။
Subscribe to:
Comments (Atom)


